{"id":6919,"date":"2018-05-01T10:41:54","date_gmt":"2018-05-01T08:41:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.renkumsbeekdal.nl\/?page_id=6919"},"modified":"2024-12-21T18:24:18","modified_gmt":"2024-12-21T17:24:18","slug":"beboste-hellingen","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.renkumsbeekdal.nl\/rb\/knnv-3\/gebieden\/beboste-hellingen\/","title":{"rendered":"Beboste hellingen"},"content":{"rendered":"

\"\"Vaatplanten<\/strong><\/a>
\nIn de bossen op de westhelling overheersen planten die kenmerkend zijn voor loofbossen op voedselarme grond, zoals Brede Stekelvaren<\/a> en Smalle Stekelvaren<\/a>, Bochtige smele<\/a> en Blauwe bosbes<\/a>. Op de oosthelling komen daarnaast ook soorten voor die kenmerkend zijn voor loofbossen op voedselrijke bodem. zoals Schaduwgras<\/a> en gewoon speenkruid<\/a>.<\/p>\n

Bomen<\/a>
\n<\/strong>In de bossen op de westhelling overheersen bomen die kenmerkend zijn voor loofbossen op voedselarme grond, zoals Grove den<\/a>, Ruwe berk<\/a>, Wilde Lijsterbes<\/a> en Sporkehout<\/a>. De (voormalige) kapvlakten op de westhelling bestaan over het algemeen uit vrij eentonige bomenakkers met dominantie van Ruwe berk.<\/p>\n

Van de soorten op voedselarme bodem overheersen op de oosthelling in de boomlaag lokaal Zomereik<\/a> en Beuk<\/a> en in mindere mate Tamme kastanje<\/a>. In de struiklaag komen o.a. Sporkehout<\/a> en Wilde lijsterbes<\/a> regelmatig tot talrijk voor.
\nAangetroffen soorten van voedselrijke bodem zijn o.a. Es<\/a> en Gewone esdoorn<\/a>.<\/p>\n

Cultuurhistorisch groen<\/a>
\n<\/strong>In het inventarisatiegebied komen autochtone bomen voor. Een autochtone populatie heeft zich sinds de spontane vestiging na de laatste IJstijd (vanaf ca. 13000 jaar geleden) ter plekke altijd natuurlijk verjongd. Tegenwoordig zijn autochtone populaties van houtige soorten schaars geworden relicten uit een pre-industri\u00eble tijd.<\/p>\n

Autochtone populaties zijn het beschermen waard, omdat ze kunnen worden gezien als de meest natuurlijke populaties van een soort. Aangezien er in Nederland geen oerbossen meer zijn, is de geschiedenis van iedere populatie verweven met gebruik door de mens. De autochtone populaties van bomen hebben vaak middels hakhoutbeheer grondstoffen geleverd voor onder andere leerlooierij (de eikenschors of eek als looistof), ijzersmelterij (houtskool), maar ook veevoer (blad), wapens, gereedschappen en omheiningen (hout en twijgen)<\/p>\n

Uit bestudering van oude kaarten van omstreeks 1837 en rond 1900-1910 blijkt dat een groot gedeelte van de bossen in het gedeelte ten noorden van de Hartenseweg toendertijd ook al bebost waren, of tenminste begroeid met open bos of hakhout. Deze oudere stukken bos zijn dus al gedurende minimaal enkele eeuwen vrijwel ononderbroken bebost gebleven. Hier blijken waardevolle, autochtone populaties voor van (spaartelgen van hakhoutstoven van)\u00a0Zomereik<\/a>\u00a0(Eiken-Beukenbossen op de oosthelling) en\u00a0Zwarte els<\/a>\u00a0(langs de Oliemolenbeek in het westelijk gedeelte van het beekdal) voor te komen.<\/p>\n

Mossen<\/a>
\n<\/strong>Hier komen vrij veel mossen voor op bomen of op dood hout. Op de vele beuken en eiken, met een zure schors, komen weinig mossen voor. Bomen met basische, voedselrijke schors zijn veel rijker aan mossen, zoals: Kwastjesmos<\/a>, Gladde haarmuts<\/a>, Gekroesde haarmuts<\/a>, Bleek boomvorkje en Schijfjesmos. Deze mossen zijn met name aangetroffen in het noordelijkste deel van de beboste helling bij de Bennekomseweg. Riviersterretje komt behalve op hout ook op steen voor.<\/p>\n

Broedvogels<\/a>
\n<\/strong>Broedvogels komen met name voor in de beboste hellingen. De\u00a0koolmees<\/a>\u00a0en\u00a0pimpelmees<\/a>\u00a0zijn de meest algemene holenbroeders in dit gebied. De aanwezigheid van oud bos en alleenstaande dode bomen is ideaal voor holenbroeders. In totaal zijn 16 soorten holenbroeders geteld. Opvallend is verder dat bijna alle Nederlandse spechten er broeden, vandaar dat je behalve zang hier ook regelmatig geroffel hoort. Zowel de\u00a0Zwarte specht<\/a>,\u00a0Groene specht<\/a>,\u00a0Grote bonte specht<\/a>\u00a0als de\u00a0Kleine bonte specht<\/a>\u00a0zijn waargenomen. Andere veel voorkomende holenbroeders die waargenomen zijn, zijn de\u00a0Spreeuw<\/a>,\u00a0Boomklever<\/a>\u00a0en\u00a0Boomkruiper<\/a>. Een bijzondere verschijning in het beekdal is de\u00a0Mandarijneend<\/a>, dat is een exoot en \u2013 wat niet veel mensen weten \u2013 ook een holenbroeder.<\/p>\n

Van de soorten van bos met veel ondergroei en van struweel zijn\u00a0Tjiftjaf<\/a>\u00a0en\u00a0Zwartkop<\/a>\u00a0de meest algemene soorten met 22, respectievelijk 23 territoria. Van de nestelende vogels van het open bos zijn vooral het aantal territoria van de\u00a0Boompieper<\/a>\u00a0en de\u00a0Vink<\/a>\u00a0flink toegenomen. In het struweel hebben\u00a0Winterkoning<\/a>\u00a0en\u00a0Roodborst<\/a>\u00a0stuivertje gewisseld: in 2002 kwam de Winterkoning algemener voor dan de Roodborst met respectievelijk 33 en 25 territoria. In 2014 is het precies omgekeerd, slechts 24 winterkoningen en liefst 35 roodborsten. De Roodborst is daarmee de meest algemene broedvogel van het gebied.<\/p>\n


\n<\/strong>\n